BEN ER WEER *Ü*

Och lieve.. wat hebben we een tijd achter de rug.. Lang heb ik het vol kunnen houden, maar op den duur werd het hele corona-gebeuren me gewoon echt even te veel. Met al genoeg andere ballen in de lucht, lukte het me gewoon niet meer die laatste bal ook nog hoog te houden. Maar we lijken weer aardig in de rails te staan! Een deel van de kinderen is weer 'gewoon' naar school, de laatste zou in principe volgende week weer op 'normale' wijze naar school moeten kunnen. Hopelijk kunnen we dit dan ook gewoon door zetten, dat alle ellende omtrent corona een verhaal in het verleden mag gaan worden en dat we zo goed als we het nog kunnen weer terug mogen naar het oude normaal. Het leven waarin het normaal is met z'n allen in de kerk je stem te laten horen, je geliefden een knuffel te kunnen geven, waar huiselijke bijeenkomsten en feestjes weer met iedereen tegelijk gevierd mogen worden en we los mogen laten die angst die ons de afgelopen anderhalf jaar ingeboezemd is. Onbezorgd een omhelzing, een hand, een knuffel of een kus. Wow! Ik kan niet wachten..

Hoewel ik eerder dit jaar de handdoek in de ring heb moeten gooien (geloof me, bureaucratie zit raar in elkaar) heb ik de moed weer opgepakt en ben ik vast van plan door te gaan waar ik mee bezig was: met name autisten bemoedigen en ondersteunen. Het leven is voor ons zó verschrikkelijk overweldigend dat het fijn is een medemens te weten die in hetzelfde schuitje zit al jij. Maar ook voor diegenen die geen last hebben van een stoornis in de verwerking van alle dagelijkse informatie wil ik een lichtpuntje proberen te zijn. Door bijvoorbeeld makkelijke maaltijdideeën aan te dragen, tips te geven hoe om te gaan met een klein besteedbaar inkomen, plezier te beleven aan eenvoudige handwerken of zelf aan de gang te gaan met een groener manier van leven, zoals het kweken van je eigen eten.

Lees gerust mee, haak ook gerust af. Dit is mijn plekje, haal er uit wat je wilt, maar veroordeel me niet. Dank lieve mensen voor jullie getoonde bezorgdheid; ik had echt de puf ven niet mijn berichtenlink eerder dan nu te openen. Jullie zijn kanjers. En mede door mensen zoals jullie blijf ik de kracht voelen om steeds opnieuw weer door te gaan. Een zegen voor jullie!

Nu zet ik snel mijn laptop weer uit, want o wee.. een hele grote uitdaging staat er het begin van de avond voor de deur. Jullie horen er nog van!

6 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jíj bent hier de kanjer ;o) En inderdaad, dit is jouw plekje hier op het wereldwijde web. Het is aan jou te bepalen wat je hier plaatst en binnen welk tijdsbestek. Alles op jouw manier, waar jij je goed bij voelt. Al kan ik niet ontkennen dat ik blij ben ook hier weer zo nu en dan wat te lezen ;o)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ah, gelukkig daar ben je weer!!! Blij dat je er weer bent!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fijn om weer mee te lezen en te kijken.
    Ik heb in oktober ook een poosje de stekker uit insta getrokken.
    Teveel prikkels tijdens de lockdown.....
    Ik had opeens weer zoveel meer te doen.
    Twee nieuwe meisjes in huis en toen opeens allemaal thuis.....

    BeantwoordenVerwijderen