WE ZIJN ER WEER

En zo zijn er zomaar een paar weken voorbij gegaan en zitten we alweer in de derde maand van het nieuwe jaar. Een jaar wat ons meer zou moeten gaan brengen dan het jaar wat we zojuist af hebben gesloten. Maar als ik eerlijk ben? Om me heen hoor ik verhalen van personen die op de één of andere manier toch gewoon bijeenkomsten organiseren of bezoeken. Verjaardagsfeesten of huiskerk bijvoorbeeld. En dat verbaasd me, ik kan er met mijn pet niet bij.

Ondertussen doen wij hier thuis en in onze familie hard ons best ons aan de geldende maatregelen te houden, hoe naar en vervelend ze ook zijn. Niet meer dan één persoon voor een verjaardag (hoe cru we het ook vinden dat opa en oma niet samen mogen komen), mondkapje op als we sporadisch naar een supermarkt gaan en netjes grote afstand houden als we toch onverhoopt bij iemand in de buurt zijn. Of we het eens zijn met de maatregelen die ons nu opgedrongen worden? Niet altijd, maar aan de andere kant: de regering heeft bepaald dat dit op dit moment de juiste stappen zijn om het coronavirus in te dammen. Wie zijn wij dan ons er niet aan te houden?

In de Bijbel wordt gesproken over het bidden voor de overheid, niet om de regels te overtreden of ze zomaar met je hand weg te wuiven. Het gaat om respect van keuzes die door de ministers zijn gemaakt. In Jeremia 29 vers 7 staat zoiets als: bid voor de regering, want in hun vrede zal jij ook vrede vinden. Paulus roept in Timotheüs 2 op te bidden en danken voor alle mensen, ook koningen en hooggeplaatsten.

Dit even uit mijn gedachten met jullie gedeeld te hebben wil ik jullie vragen: houden jullie je (nog) aan de geldende coronaregels? Ook al ben je het niet met de beperkingen eens, zou je veel en veel meer vrijheid willen, is het niet beter ons voorlopig nog even aan die opgelegde regels te houden? Met hoop op een toekomst waar we allemaal weer (net als nu in Nieuw-Zeeland) op een ouderwetse manier met elkaar om mogen gaan, teken ik nog even voor het volgen van de maatregelen en bidden we om wijsheid voor de regerende ministers.

Ondertussen heb ik in alle afwezigheid hier het overlijden van een zeer dierbaar persoon alvast een klein plekje kunnen geven en zijn mijn ziektesymptomen zo goed als verdwenen. Of het me gaat lukken alweer fulltime aan het werk te gaan weet ik niet, maar we doen ons best. Om te beginnen zal ik eerst ons weekmenu in elkaar gaan draaien en met jullie delen. Oh wat ben ik blij met mijn vastgestelde weekplan! Gewoon de draad weer oppakken bij de dag waar ik vandaag ben, de maandag. En maandag staat voor mij voor: weekmenu en boodschappenlijst maken, naar de supermarkt en oude kranten plus poststukken opruimen. Laat ik dus maar snel met het weekmenu gaan beginnen. Je ziet hem zo hieronder online staan!

4 opmerkingen:

  1. Dat is toch wel erg fijn dat ziektesymptomen weg zijn. Dan kan je weer meer doen. Wel rustig aan doen. Beter met stapjes iets doen, dan voluit gaan en merken dat het toch iets te snel gaat.

    Wij houden ons nog steeds aan de coronaregels ondanks dat we het zat zijn, maar het is niet voor niets ingesteld. Je doet het niet alleen voor jezelf/onszelf, maar ook voor de anderen rondom je leefomgeving.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel Renske. Ja, inderdaad, niet te snel van stapel, maar rustig aan elke dag weer een stukje verder de draad oppikken.
      Goed om te lezen dat jij/jullie je ondanks eventuele bezwaren toch ook aan de regels houden!

      Verwijderen
  2. Ik ben erg streng in de corona-leer. Onze vier kinderen mogen niet zomaar afspreken, zeker de oudste twee niet want voor hun gelden dezelfde regels als voor ons. De jongste twee trek ik daarin gelijk. Daarbij weet je ook niet of de ouders/familie van de speelvriendjes zich wel aan de regels houden. En nee, soms is het niet uit te leggen. Wij mogen met ons zessen niet naar opa (grote boerderij) maar opa mag wel naar ons; krom maar zo is het dus doen we het niet. Mocht er visite willen komen dan (om bijv wat af te geven of op te halen) dan zorg ik dat ik buiten koffie met wat lekkers heb. Boodschappen doen we wel met z'n tweeën. Dat is de enige afwijkende regel hier. Ik moet het zelf doen maar alles in- en uit de kar/band/auto red ik niet. Dus lijstje wordt gesplitst, ik controleer aan het eind of het goede is meegenomen en dan zijn we met 15-20 minuten de winkel uit met boodschappen voor 1 à 2 weken (vers haal ik alleen bij)..

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat doet dit me goed om te lezen Marleen! Lijk ik toch niet helemaal alleen te staan in dit hele gebeuren en mijn denkwijze. Dank je wel! xx

      Verwijderen