EMPTY NEST

Het is zover. Mijn huis is leeg. Na elf jaar altijd wel een kind over de vloer te hebben gehad kwam dan toch die dag: mijn jongste, mijn lieve kleine bikkel mocht ein-de-lijk (van de minister) naar die lang verwachte grote school. Wat kwam die lockdown voor hem op een vervelend moment! Maar gistermorgen was het dan toch zo ver. Dik ingepakt op de slee, door de sneeuw, rugzak achterop. Wat had hij zin! En klaar was hij er ook zeker voor. Mijn allerkleinste kindje, wat vliegt de tijd voorbij! 

Na een dik uur ploeteren door de sneeuw stapte ik ons huis weer binnen. Het was leeg. Nu ja.. op een puber met live-lessen na dan, maar die zit op zijn kamer, als ware hij de hele dag op school. Een lege woonkamer lag voor me. Helemaal leeg en stil. Ach mens, dacht ik bij mezelf, wat doe je nu toch gek? Ze zijn toch wel vaker het huis uit, in een weekend of met vakantie bij hun pa. Maar nee, dat is niet helemaal waar, zo'n vader heeft mijn jongste niet. Mijn lieve, kleine mannetje is altijd bij me. Dag in, dag uit. En nu? Is ook hij volle dagen naar de grote school.

Dinsdagmorgen staat bij mij gelijk aan strijken en vouwen van de was. Na een korte pauze pak ik de plank en het ijzer, breng twee wasmanden naar benee en ga aan de slag. Eerst de mand met alle vouwwas, langzaamaan komt het besef. Voor mij voorlopig geen kleine kinderen meer, geen oeverloos geklets. Geen vragende ogen of verlangende armen; mijn zorgtaak is voorbij..

Na het vouwen volgt de strijkwas, ook een flinke stapel voor vandaag. Mijn gedachten zwerven verder, denken vragend wat te doen. Halverwege  moet ik plassen. Hé, ik kan het ijzer laten staan. Ook een kop met bloedheet water hoeft niet meer ver weg te staan. En op dat moment, met dat besef voel ik een rust over me heen komen, valt er een last van mijn schouders af. Eindelijk, na jaren vechten, ellende en felle strijd, voelt het nu of ik heel even bij mag komen, mag genieten van deze kinderloze tijd. Mijn portie magere jaren heb ik voor mijn gevoel al wel gekregen, zijn dan nu de vette aan de beurt?

DE KLEINE EGOÏST IN MIJ

Wat is en blijft het toch een verwarrende tijd. Vind je niet? Mijn agenda is nooit eerder zo'n rommeltje geweest dan in het afgelopen jaar. Wel naar school, niet naar school, eindelijk voorbij de lockdown, nee, toch ook weer niet. Vandaag zou dan toch ein-de-lijk zijn eerste schooldag zijn, maar nee, toch ook weer niet: ijsvrij gekregen vanuit school. Nou vind ik het persoonlijk niet zo heel erg, want geen idee hoe ik zonder auto of met de fiets door de gladde wereld heen gekomen zou zijn. En het hele stuk lopen is voor mijn ventje nog net een brug te ver, dus ja, als je het zo bekijkt is het wel een zegen. Maar toch..

Ook ik keek halsriekend uit naar de dag dat we weer in het ritme zouden komen, de dag dat alles weer een beetje beter in structuur zou zijn gegaan. Na al die weken, maanden, bijna zelfs een jaar van afspraken en beperkingen heb ik wel weer behoefte aan een leven te leven die hoort gewoon bij mij. Gelukkig laat ik mijn huishouden dit keer niet meer zo snel versloffen, geniet ik juist van de diepe kou die buiten heerst. Na het ontwaken sla ik namelijk de dekens tot halverwege om, kleed me aan en duw de ramen open. Koude, frisse ochtendlucht vult mijn longen en mijn huis. Heerlijk! Naar beneden waar de kachel al staat te ronken. Als we ons ontbijt hebben genuttigd ga ik terug naar boven en sluit de ramen toe. De bedden trek ik glad en een gedraaide was hang ik aan de lijn. Met vandaag geen boodschappen-taak op de planning (hoera voor de ondernemer die al mijn wensen thuis bezorgd) maken we zo eerst een ommetje voor ik eindelijk eens egoïstisch aan mezelf denk.

Vandaag neem ook ik een daagje ijsvrij, laat de boel voor wat die is. Met een nieuwe uitdaging op de pennen en een rest appeltaart van gister ben ik naar verwachting vandaag best wel even zoet. Doe jij dat ook wel eens, jezelf egoïstisch, nadrukkelijk zetten op die nummer 1? Eens zien of het me gaat lukken, die paar uurtjes voor mezelf, maar ook het maken van dit vintage breipatroon. Alleen al het lezen en begrijpen van een dergelijk patroon is een kunst op zich. Vroeger zat een naai-, haak- of breipatroon namelijk echt veel beknopter dan tegenwoordig in elkaar. Zal het me toch gaan lukken dit jasje passend van de pennen te krijgen? Heb ik straks misschien een heerlijk vestje voor als ik met een boek mijn bed in kruip? Wish me luck!

WEEKMENU WEEK 6

MAANDAG - homemade pizza

DINSDAG - cock-a-leekie

WOENSDAG - ovenschotel witlof met gehakt

DONDERDAG - aardappelen, spruiten, hamburger

VRIJDAG - rijst, wortelen, pangasiusfilet

ZATERDAG - aardappelen, rode bieten, gehaktbal

ZONDAG - aardappelen, snijbonen, runderstoof

NOG MEER VERLIES

Het heeft even geduurd, maar door de afgelopen maanden heen heb ik te maken gekregen met nog een noemenswaardig verlies. Gek genoeg geen verlies wat me verdrietig maakte, maar een verlies wat er voor zorgde dat ik steeds beter in mijn vel begon te zitten. Én mijn kleren. Want weet je.. die grote zak aardappelen die je op de foto ziet staan? Dat gewicht, zo'n vijf kilo in totaal, hoef ik inmiddels niet meer met me mee te zeulen. Vijf volle pakken suiker; ik verloor ze langzaam maar zeker in de afgelopen tijd. Wat een verademing! Maar hoe kreeg ik dat voor elkaar?

Wel.. om eerlijk te zijn vond ik het in het begin helemaal niet zo makkelijk. Samenwonend met een gezin vol kinderen liggen er in de voorraadkast natuurlijk best wel snoeperijen die voor de slanke lijn niet al te handig zijn. Een sterke wilskracht om die te weerstaan was dus zeker een vereiste. Maar het lukte. Naast die lekkere snoepjes stonden echter ook nog een paar gekochte of gekregen flessen met wijn of likeur. Tja.. wat doe je daar dan mee? Leeg gieten boven de spoelbak gaat me dan net een stap te ver, het doorgeven aan derden had gekund, maar daar dacht ik op dat moment niet aan, dus besloot ik ze gewoon mondjesmaat leeg te drinken en de voorraad ervan niet meer aan te vullen. Voor iemand die niet of nauwelijks een wijntje neemt zal dit geen grote hobbel zijn, maar als je elke avond een klein slaapmutsje neemt is het toch wel een dingetje, kan ik je zeggen. Ook dit lukte me en sinds een paar weken is alle alcohol (en dus verleiding) uit huis verdwenen.

Een andere beslissing die ik maakte was om elke week bij een lokale ondernemer verse groenten- en fruitpakketten te bestellen. Soms met een aanvulling, maar ook klakkeloos de samengestelde pakketten bestellen leverde me een enorme hoeveelheid verse producten op die - lekker psychologisch - door de week heen op moesten omdat een nieuwe levering weer werd bezorgd. Hoe lekker is dat!

Daarnaast - en misschien nog wel het leukst - begon ik met wandelen. Nou ja.. wandelen deed ik al wel, maar nu installeerde ik als ondersteuning een app van de hersenstichting, de zogeheten 'ommetje-app'. En ook hier weer: het psychologische effect. Want als je je aansluit bij een team (wat absoluut niet noodzakelijk is) kom je op een ranglijst te staan. Elke keer dat je een ommetje maakt (en de app niet vergeet aan te zetten) krijg je punten, kun je medailles verdienen en kun je zo steeds een stapje hoger op de ranglijst komen te staan. En ook hierin mag je me geloven: het werkt aanstekelijk  ;o)

Al met al begin ik me prettiger in mijn lijf te voelen, gaat mijn conditie vooruit en ook mijn haar en huid beginnen weer wat meer glans en kleur terug te krijgen. Was ik dan zoveel kilo's te zwaar? Volgens mijn omgeving niet, maar als je jezelf niet meer prettig in je vel voelt zitten en de BMI-meter aangeeft dat je voor jouw lengte en leeftijd wel heel erg richting overgewicht gaat... Laten we het er maar op houden dat het thuiszitten door corona hier ook flink aan bijgedragen heeft  :o(

Tips van mij als gewone doorsnee moeder? Let op je verse vitaminen, laat snoep en drank voor wat het is en kom in beweging. Installeer voor nét dat stukje extra ondersteuning de 'ommetje-app', kom gezellig in het team van FamHomPlan (team code 9WT6W) en merk al snel hoe heerlijk het is elke dag een blokje om te gaan. Ver hoeft het niet te zijn, maar genietend in de buitenlucht, in stilte luisterend naar het gefluit van verschillende vogels en ondertussen je lichaam stukje bij beetje in conditie krijgen.. wie wil dat nu niet?

VERLIES

Met excuses dat ik even uit ben gevallen en niet zo veel aan het schrijven ben geweest. Het is niet zozeer de vermoeidheid van de lockdown (dat lijkt - nu die nagenoeg voorbij is - eindelijk zijn ritme te hebben gekregen), maar meer ook door een verlies in onze familie. Ik heb echt respect voor al die ondernemers en bloggers die hoe dan ook door kunnen gaan als er iets ingrijpends is gebeurt, maar ik kan dat eenvoudigweg niet. Mijn hoofd en hart waren even zo verdrietig dat een ondersteunend bericht er gewoon niet zo van kwam. Maar vandaag doe ik weer een poging, het leven gaat immers door.  

Afgelopen maandag zijn we weer een nieuwe week en maand begonnen; mooie momenten om (opnieuw) iets nieuws op te starten. Een tip die ik je graag mee wil geven is het gaan noteren van al je uitgaven. In de Family Home Planner vind je in elke nieuwe maand twee lege lijsten voor het bijhouden van alles wat er qua financiën binnen komt, maar ook wat er weer uit gaat. Prima en leuk natuurlijk, maar waar is het bijhouden van mijn financiën allemaal goed voor? En hoe zorg ik er voor dat ik er niet uren per week panisch mee bezig ben?

De grootste reden om meer grip op je financiën te hebben is natuurlijk om eventuele schulden buiten de deur te houden. Geloof me: daar zit je niet op te wachten! Dat kan ik je uit ervaring vertellen. Dus is het zaak goed te weten wat er binnen komt en wat er elke maand vast van je rekening moet worden betaald. Om hier zicht op te krijgen is het bijhouden van je uitgaven echt van essentieel belang. En hier een begin mee maken is eigenlijk heel eenvoudig. Ik denk zelfs dat je nu in de lockdown een betere kans van slagen hebt nu je niet elke dag naar een winkel kunt. Dus wil je meer grip op je geld en zelfs wat over houden om een buffer op te bouwen? Start dan alsjeblieft vandaag nog met het bijhouden van je inkomsten en uitgaven. Het zal je ogen openen!

En zo eenvoudig is het: neem vanaf vandaag bij elke uitgave de bon van je uitgaven mee naar huis. Schrijf thuis het bedrag direct in je Family Home Planner, stop het bonnetje in de juiste maand tussen het boek om het in de avond even te doen, noteer het in een schrijfschrift of Excel-bestand. Laat het bonnetje niet slingeren, maar noteer zo snel mogelijk je uitgaven van de dag. Nogmaals: tijdens de lockdown zullen je uitgaven niet zo hoog zijn als in het oude normale leven het geval is geweest, dus nu is echt een ideaal moment om er mee te beginnen.

Bij ons worden de uitgaven al jaren achtereen genoteerd waardoor ik precies weet welk bedrag er op de rekening staat en welke uitgave ik beter wel of toch beter nog even niet zou kunnen doen. Maar hoe is dat bij jou. Heb jij - eerlijk onder ons gezegd - grip op je financiën? Of zie je liever dat onderdeel van je huishouden niet onder ogen? Juist dán nodig ik je van harte uit mee te doen met deze eenvoudige eerste stap naar een gezonder financieel leven. Doe je met ons mee?

WEEKMENU WEEK 5

MAANDAG - rijst, paprika/kipschotel

DINSDAG - aardappelen, spruiten, gehaktbal

WOENSDAG - macaroni, verse groentesaus

DONDERDAG - hutspot, pangasiusfilet

VRIJDAG - patat, verse salade, appelmoes

ZATERDAG - gele kurkuma rijst, sperziebonen, kip of vega

ZONDAG - fussilli, verse groentesaus