TEL JE ZEGENINGEN

Het is weer eens hectisch in huis en ik herken in mezelf de opkomende onrust niet alles in de hand te hebben. Als ik denk aan een huishoudklus te kunnen beginnen komt er steevast een vraag over spelling of rekenen, heeft de jongste stiekem toch nog weer een ongelukje in zijn broek, ontketend zich een woede-uitbarsting over het leerwerk of gaat mijn telefoon. Normaal kan ik dit best wel opvangen en is het niet zo'n heel groot probleem, maar op deze manier een aantal dagen achter elkaar kan er voor zorgen dat ik letterlijk de weg een beetje kwijt raak. Wat zou ik ook weer gaan doen? Welke taak moet er nu als eerst worden gedaan? Waarschijnlijk herken je dat gevoel.

Het is voor denk ik iedereen nu wel een lastige tijd (aan het worden). De lockdown, het afgesneden zijn van geliefden, de hunker naar weer eens een knuffel of een zoen. Lontjes worden korter, sleur en verveling slaan langzaamaan toe. We leven op het moment in een beproeving; hoe lang houden we dit nog vol?

We hebben geen keus, zo simpel is het. En hoe beter we ons aan de regels kunnen houden, hoe sneller we mogelijk weer uit mogen zien naar de warmte van elkaar. Aan de andere kant.. kunnen en mogen we op dit moment wel mopperen? Zoals veel van jullie weten heb ik grote voorliefde voor het leven in en van de jaren '30 en '40. Als ik in die gedachtengoed kijk naar de situatie waar we nu in zitten hebben we  wat mij betreft niets te klagen. We kunnen immers nog steeds naar buiten zonder angst opgepakt of neergeschoten te worden, we kunnen en mogen nog steeds ├ílle boodschappen halen of bestellen zonder een bon te hoeven overhandigen voor waar we slechts recht op hebben en elke avond mogen we met een gerust hart onze ogen sluiten voor de nodige rust, zonder angst voor een nachtelijke sirene, inval of bombardement. Kun je in dit licht je zegeningen tellen?

Het neemt niet weg dat we het in deze dagen, weken en maanden zwaar kunnen hebben. En dat mag ook! Maar laten we uit blijven zien naar een toekomst waarin we als vanouds bij elkaar mogen zijn. Waarin de kinderen weer volop mogen feesten, iedereen onbezorgd geknuffeld mag worden, volwassenen op het werk rond de koffieautomaat de dag door mogen nemen en huismoeders mogen doen waar ze zo blij van worden: in liefde al het nodige verzorgen voor de leden van haar gezin.

Vandaag staat voor veel van ons opnieuw in het teken van lesgeven met ondertussen de zorg voor het doordraaiende huishouden. Neem het in deze dagen maar wat minder serieus dan je normaal zou willen doen. Hou het netjes, hou het schoon, maar blijf ook denken aan jezelf. Hou nog even vol!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten