TIJD VOOR TWEE

Soms heb ik dat gewoon even nodig, jij niet? Een dag of wat zonder zorg voor één of meerdere kinderen, terug naar de basis, jezelf of elkaar. Afgelopen weekend was er even die ruimte; tijd voor twee.

We boften. Het weer was zo mooi dat we fijne wandelingen hebben kunnen maken. Zorgeloos stap voor stap over paden, tussen bomen, bladeren knisperend onder onze voeten. Ontspannen en genieten in de frisse lucht, eenvoudig de juiste woorden kunnen vinden voor een hartverwarmend gesprek. Thuiskomen in een verwarmde kamer om met een pot geurende kruidenthee de gesprekken ongestoord verder te laten gaan. Het zijn de momenten die me opladen, me in drukkere dagen een herinnering geven om steeds opnieuw op terug te kunnen vallen.

Zulke dagen hebben we - zeker als ouders of verzorgers - zo af en toe gewoon nodig, die mogen we ons dan ook toe-eigenen. Het leven vraagt in onze huidige tijd soms veel van ons, een kleine ontsnapping is dan niets te veel gevraagd. Wij ontsnapten het afgelopen weekend van de ratrace door de natuur in te gaan, een lange wandeling te maken en samen in de keuken een mooi, verantwoord diner te maken, zonder de verzuchtende hé jak, bah, dat hoef ik nietjes tussendoor. Samen opladen. Wat is dat belangrijk om te doen!

Wij kozen er voor de natuur in te trekken en samen de keuken in te duiken. Maar je kunt er ook voor kiezen een bezoek naar een museum in te plannen, het water op te gaan of een film te pakken, al dan niet thuis voor de buis. Het gaat er om dat je (samen) volledig ontspant, zonder een drukkende zorgtaak op je schouders.

Gister was het al vroeg weer over tot de orde van de dag met in de agenda een verschrikkelijk drukke week in het verschiet. Gek, maar vrijdag zag ik er veel meer tegenop dan nu wanneer ik dit bericht aan jullie schrijf. Het heeft me dus écht wat opgeleverd, die spaarzame kindloze tijd voor twee. Heb jij er al één in de planning staan?

WEEKMENU WEEK 49

MAANDAG - witte rijst, wortelen, kippedijfilet

DINSDAG - aardappelen, spinazie, gekookt ei

WOENSDAG - witte rijst, curry (spinazie/linzen)

DONDERDAG - aardappelen, rode biet, gehaktbal

VRIJDAG - gele kurkuma rijst, sperziebonen, pagasiusfilet

ZATERDAG - patat, snack, salade

ZONDAG - groentesoep, brood

ELKE DAG HETZELFDE LIEDJE

Heerlijk vind ik het om elke dag al van te voren te weten hoe mijn ochtend grotendeels zal gaan. De wekker, het wakker worden, aankleden en ontbijt gaan zo goed als elke dag in hetzelfde ritme. En dat geeft rust. Niet alleen voor mij, maar zeker ook voor mijn middelste. 

De grootste verandering die ik een jaar geleden maakte was het eerder zetten van mijn wekker. Om 5:45 uur gaat nu elke dag mijn wekker af. Elke dag, dus ook in het weekend. Je zult waarschijnlijk zeggen: "Wááát?! Die toch al zo spaarzame tijd expres verkorten om nog voor dag en dauw mijn bed uit te gaan?" Ja, echt. En ik kan je zeggen: samen met het direct leeg drinken van een glas water wat al voor me klaar staat is het misschien wel het beste wat ik in lange tijd voor mezelf heb gedaan. Het vroeg in de ochtend wakker worden hééft namelijk zijn voordelen.

Om te beginnen kan ik op mijn gemak wakker worden, zonder direct geconfronteerd te worden met de stortvloed aan woorden en vragen van mijn peuter of wervelwindkind. Gewoon even wakker worden, een glas (lauw) water drinken, me opfrissen en aankleden. Blijft het bij de kinderen nog stil in de kamers, dan glip ik vast naar beneden om alles klaar te zetten voor het ontbijt. Heb ik dan nog steeds geen teken van leven en een paar minuten over? Dan is er altijd nog een boek, ontspannen muziekje of warme kop thee waar ik in alle rust van kan genieten. Rust die in mijn toch altijd al drukke hoofd echt meer dan welkom is.

Wil je ook je dag wat rustiger beginnen? Probeer dan zeker eens je wekker een half uur of drie kwartier eerder te zetten. Het is de eerste dagen écht wel even wennen, maar na een dag of vijf, misschien zes begin je al op te merken dat het steeds makkelijker zal gaan. Je kunt er voor kiezen je eerst op te frissen en aan te kleden, maar het kan natuurlijk ook dat je in alle vroegte eerst naar beneden glipt om pas later, direct met de andere gezinsleden je op te frissen. Het is aan jou, het is wat jou het beste past.

Verzin voor jezelf een vaste ochtendroutine, eentje waar je steeds opnieuw weer op terug kunt vallen. Maak een tijdspanne van wat je voordat iedereen naar school of werk vertrekt gedaan wilt hebben. Denk aan het op tijd ontwaken, opgefrist en aangekleed ontbijten, medicatie, meditatie, een was laten draaien of de aardappels alvast schillen. Er kan in de ochtend echt al een heleboel worden gedaan. Maar ook nu weer: doe alleen wat werkt voor jou.

WEEKMENU WEEK 48

MAANDAG - gele (kurkuma) rijst, wortelen, kipburger

DINSDAG - stamppot rauwe andijvie, gehaktbal

WOENSDAG - witte rijst, broccoli, pangasiusfilet

DONDERDAG - aardappelen, spruiten, hamburger

VRIJDAG - glutenvrije pannenkoeken

ZATERDAG - witte rijst, groentecurry

ZONDAG - macaroni of patat

HET MAKEN VAN EEN PLAN

Oh, wat kostte het me altijd een partij moeite om in een drukke, chaotische week te blijven schakelen. Had ik veel verplichte afspraken, moest ik me weer eens door stapels papieren heen werken of liepen we over door opkomende feestdagen: je kon er je klok op gelijk zetten dat het huishouden in no-time verslofte. Mijn goede voornemen nu eindelijk eens de boel aan kant te houden glipte steeds opnieuw weer door mijn vingers. Waarom lukte het mij nou niet?

De boosdoener bleek de chaos in mijn hoofd, het niet op een rijtje kunnen houden wat op dat moment echt nodig was. Zie het als een knooppunt op de snelweg, maar dan zonder wegwijsborden waar je het beste heen kunt gaan. Je weet heel goed zelf de weg, maar hebt eenvoudig een kleine reminder nodig hoe die ook alweer was. Zo gaat dat ook met mijn huishouden. Ik wéét wat er allemaal gedaan kan worden, maar door drukte, onverwachte omstandigheden of allerlei geregel kan ik me in de chaos de juiste volgorde niet herinneren. Wat is op dit moment belangrijk, wat kan wachten tot een latere tijd? Nu ik gebruik maak van een weekplan heb ik in mijn hoofd, maar zeker ook in mijn lijf, veel en veel meer rust gekregen.

Wil jij net als mij ook een rustgevend weekplan in elkaar zetten, dan kan dat al heel eenvoudig. Noteer om te beginnen alle huishoudelijke klussen die je elke week weer gedaan wilt hebben. Denk bijvoorbeeld aan het doen van de boodschappen, je wasgoed, strijkwerk of stofzuigen. Maar ook minder voor de hand liggende klusjes zoals het poetsen van schoenen, herstelwerkzaamheden of een bezoek aan de bibliotheek. Op welke dag en in welke frequentie zie je dat het liefst gedaan?

En dan begint het puzzelen. Zet één dag in de week weg als dag met niks; een dag om te ontspannen en je gedachten de vrije loop te laten gaan. Zondag zou hier een geschikte dag voor kunnen zijn, maar als je op die dag ander werk te doen hebt, kan het ook gerust een maandag of donderdag zijn. Maar néém die tijd. Schik daarna zo reëel mogelijk de overige klussen over de dagen en ga van start. Begin met het volgen van je eigen plan. Dag voor dag, 'one step at the time'. Blijkt bij het afwerken van je taken dat het toch niet helemaal lekker loopt (een ochtendklus vraagt je te veel energie waardoor de middagklus veel te zwaar op je schouders valt), stel je lijstje dan gewoon een beetje bij. Nét zo lang tot jouw lijst als jouw jas om je heen past.

In de Family Home Planner vind je naast alle zelf in te vullen werklijsten ook een paar voorbeeldlijsten; lijsten die ik op het moment van publiceren zelf gebruikte. Zie ze als een leidraad, een ideeënbox om je eigen passende weekplan te maken. Krijg je al de kriebels door alleen maar te dénken aan zoveel structuur in je week of denk je juist dat zo'n vast plan jouw weg naar meer rust en structuur zou kunnen zijn? Ik ben benieuwd!

WEEKMENU WEEK 47


MAANDAG - aardappelen, broccoli, gehaktbal

DINSDAG - hutspot, hamburger

WOENSDAG - aardappelen, spitskool, runderstoof

DONDERDAG - pasta met rode biet

VRIJDAG - wraps, salade, Mexicaans gehakt

ZATERDAG - stamppot zuurkool, (runder)rookworst

ZONDAG - pannekoeken

JOY TO THE WORLD

Het was zo'n week waarin alles net even anders liep dan dat ik graag had willen zien. Je kent het vast wel; je bedoelingen zijn goed, maar ergens in de dag komt er een kink in de kabel en voor je het weet loop je achter alle feiten aan. Hier was het weer eens zo'n week  :o(

Zo kwam er zonder overleg iemand in huis die in nauw contact stond met een zieke corona-patiënt, waren er telefonische overlegmomenten met onder andere een advocaat, werden we geconfronteerd met een spoedopname in het ziekenhuis en och.. zo kwamen er deze week nog meer van die onverwachte gebeurtenissen voorbij. Gebeurtenissen die wat mij betreft een aanslag op mijn gestel blijken te zijn. Nu maak ik uiteraard zelf ook goed gebruik van de Family Home Planner, maar ondanks dat: met een lichaam zo moe als het maar zijn kan is soms het eenvoudig oppakken van een sopdoek nog te veel. Huishoudelijke taken bleven liggen, van het weekmenu kwam niet alles terecht en allerhande klussen kwamen in de vergetelhoek terecht. Gelukkig kwam daar toch weer die langverwachte vrijdagavond. De keuken en huiskamer glad, de avondroutine achter de rug, eindelijk met de voetjes hoog. Wat waren ze daar aan toe! Hoofd leeg, boek op schoot en iets eerder dan normaal een heerlijk glaasje cadeau gekregen wijn. Weekend. Totdat.. 

Ding dong!

Zucht.. Wie zou dat nu kunnen zijn?

Ok.. opstaan dan maar. Sleutel pakken, knip van deur en.. niemand! Of toch.. hoorde ik net niet een autodeur dichtvallen? Een auto die haastig leek weg te willen gaan? En jawel hoor: in het schemerdonker, een verrassing op de stoep! 

Dank je wel lieve bemoediger; je gift en warme woorden hebben me - zeker ook na deze tumultueuze week - enorm diep geraakt. Dat kan ik je hier wel zeggen, want je leest geregeld met me mee. Maar wie je dan toch mag zijn? 

Voor alle andere lezers, wie jullie dan ook weer mogen zijn: probeer een les te lezen in mijn laatste twee berichten, kruip vandaag nog even in de pen. Schrijf een kaart, post een brief, verzin een bemoediging voor komende week. We hebben het - zeker nu - allemaal een beetje nodig, meer nog dan normaal. Aan wie denk jij als eerste? Bring some joy!

SAMEN STERK

Een steuntje in de rug, wat voelt dat goed om te krijgen! Een gezellige kaart met daarin liefdevolle woorden, tot tranen toe geroerd. Een zakje met heerlijke chocolaatjes of een doosje met luxe biologische bonbons. Wat voelde het fijn te weten dat een ander aan je denkt! 

Vorige week kregen we een bericht vanuit de (kerkelijke) gemeente: zullen we elkaar weer gaan bemoedigen, in deze vreemde coronatijd? Het idee is heel simpel: schrijf je in voor het trekken van lootjes en bemoedig voor begin december diegene die jij getrokken hebt. Hoe gaaf is dat? Dus schreven wij ons ook allemaal in. Zomaar (al dan niet anoniem) een gemeentelid verrassen en misschien zelf ook wel worden verbluft. Wat leuk!

Het gezellige aan het zomaar iemand verrassen begint al bij het verzinnen van een fijn cadeau. Gaan we voor wat lekkers bij de koffie, een snoeperij voor bij de thee? Bakken we zelf  wat koekjes of een heerlijk puur wit brood? Een mooie kaart of tekening kan natuurlijk ook. Met grote zorg bedenken we ons wat voor de ander misschien leuk zou zijn om te ontvangen. Iets wat best nog een heel gepuzzel kan zijn, want wat weten we nu écht van de ander? Toch is dat absoluut geen belemmering voor het samenstellen van een verrassing of cadeau. Het gaat immers toch zeker om alleen al het idee?

Ook jij kunt heel eenvoudig de dag van iemand anders zomaar een beetje meer laten stralen. Iemand een glimlach bezorgen in het hart. En zo'n bemoediging hoeft natuurlijk niet alleen voor familie, vrienden of bekenden te zijn. Heb je al eens gedacht een tijdschrift door te geven aan je buurvrouw, gevallen bladeren te vegen bij de buurman op de hoek? Een stekje van je favoriete plant delen met de eigenaresse van je favoriete winkel of een kaart als bemoediging voor zomaar iemand uit een tehuis? Een bemoediging hoeft niet groot of duur uit de bus te komen, het gaat geheel om het gebaar. In stilte te laten weten: samen gaan we door!

WEEKMENU WEEK 46

MAANDAG - aardappelen, spruiten, gehaktbal

DINSDAG - hutspot, rookworst (rund)

WOENSDAG - wrap, verse salade, crispy chicken

DONDERDAG - rijst, broccoli, kip cordon bleu

VRIJDAG - patat, verse salade, appelmoes

ZATERDAG - gele (kurkuma) rijst, sperziebonen, pangasiusfilet

ZONDAG - groentesoep

WERVELWINDKIND

Ik weet het niet meer, mijn hoofd is in de war. Geef ik dagelijks dank voor al het moois en de rijkdom om ons heen, sla ik ook geregeld mijn handen voor mijn ogen en vraag me af 'Waarom?'. 'Hoe kan ik nu, op dit moment mijn dank uitspreken?'

Het was vanmorgen, niet te vroeg, niet te laat. De jongste werd uitgerust en vrolijk wakker, de dag was weer begonnen. Wanneer hij lekker zijn gang gaat met zijn speelgoed, maak ik dat ik klaar ben voor de dag en haal deze ook maar vast door mijn hoofd. Wat zullen we vandaag gaan doen? Eerst gezamenlijk de online kerkdienst, met een handwerk en knutselwerk om het luisteren voor iedereen wat te vergemakkelijken. Vanuit de voorraad pak ik er voor ons voor het eerst van dit jaar wat kruidnoten bij en zorg op voorhand voor een grote pot thee. Als het weer het toe laat maken we vanmiddag een mooie herfstwandeling of anders fröbelen we wat pindaslingers of vetbollen voor de vogels in elkaar. Een mooie, fijne, vrije zondag, dat is het idee.

Maar dan..

Mijn meisje wordt wakker, het lijkt vandaag met een goede bui. Samen met haar broertje gaat ze wat dollen en 'kralen' met de spullen nog op haar bureau. Als ik klaar ben roep ik de jongste om te verkleden en geef mijn meisje aan hetzelfde te doen. En daar, op dat moment gaat het mis. Wat volgt zijn minuten lang stampen, schreeuwen, tieren, onredelijk gegil. Dat ze zich vandaag niet proper wil kleden hebben ze inmiddels vijf huizen verder ook wel gehoord. Niks is meer goed, stampvoetend wordt de trap op en af gebeukt, deuren dichtgeslagen en elk woord van mij of haar broertje is heel veel letters te veel. De bom is gebarsten, de nasleep duurt nog lang.

Een dik half uur later, mijn hartslag in stress-stand, een hoofd als beukende hamers, het ontbijt als in een waas door mijn keel. Tranen hou ik tandenbijtend achter en denk alleen maar: adem rustig, adem rustig, adem rustig door.. 

Jongste vraagt zijn zus na het ontbijt met wijze woorden: 'Ben je nu gewoon weer blij?' Haar medicatie lijkt het weer te doen. 'Ja,' zegt ze 'nu alleen ons mama nog..'

(Preek van vandaag - hoe toepasselijk - deels over 1 Koningen 19:4 - 19:13, Filippenzen 1)

DUIZENDMAAL DANK

Oh wat kunnen we toch mopperen, zo op een doodgewone dag. Het weer is niet naar wens, de buren maken herrie of de eenzaamheid - met name nu in de tijd van corona - grijpt je meermaals naar de keel. Het is voor velen een vervelende, nare tijd om in te leven. Voor velen zeg ik, want om eerlijk te zijn kan een lockdown en de minder grote drukte op straat ook een zegening zijn. Maar toch.. het is een nare tijd.

Ondanks het feit dat er - zeker voor ons hier in de regio Rotterdam-Rijnmond - serieus een tweede lockdown boven ons hoofd hangt, kunnen we vandaag niet anders dan opnieuw onze dank uitspreken. We hebben het er met het gezin nog steeds aardig gezond vanaf gebracht, een enkele snotneus daar gelaten. We mogen ons ook nog steeds gelukkig prijzen met een dak boven ons hoofd, een gezonde en voedzame maaltijd, minimaal drie keer per dag op tafel geserveerd. We hebben water en elektriciteit, de natuur houdt zich hier nog steeds redelijk koest en voor zover we weten kunnen we allemaal nog aardig veilig over straat.

Maar de ook zo kleine dagelijkse momenten kunnen een explosie van vreugde en dank gaan zijn. Een zelfgebakken brood wat warm uit de oven komt bijvoorbeeld, kinderen die samen een bouwwerk knutselen of gevonden eikels die binnen no-time op wat natte watten uit beginnen te lopen. Wat kan een leven rijk zijn als we het willen zien!

Al met al is vandaag - en eigenlijk elke dag die mag volgen - een dag gevuld met genoeg redenen om ons hoofd te buigen en al dan niet in stilte onze dank te uiten. Hoe eenzaam je je op dit moment ook voelt, hoe vervelend je in je vel zit of hoe vaak het leven je steeds maar weer even tegen zit. Houd moed en wees dankbaar!

ZONDER HAMSTEREN TOCH GOED VOORBEREID

Het is half tien als ik met een kop heerlijk dampende vers getrokken pepermuntthee mijn stoel onder de eettafel schuif. Boodschappen gedaan en opgeborgen, een moment voor mezelf. Wat leuk dat jullie weer zo allemaal mee willen kijken!

Vaak denk ik nog terug aan het begin van de eerste coronagolf en de daarbij horende lockdown. Media stond niet alleen vol met berichten over het aantal besmettingen en de te betreuren sterfgevallen, maar zeker ook met het (wezenloze) hamstergedrag van menigeen. Meters lege schappen. Ondanks dat ik een volledig gezin te verzorgen heb, heb ik geen moment het idee gehad om als een gek de winkels leeg te gaan roven. Waarom zou ik?

Nu we mogelijk aan de voet van een tweede lockdown staan ben ik wel een beetje bang dat ik straks weer voor een paar lege schappen kom te staan. Hoewel het naar mijn idee écht niet nodig is om te hamsteren, denk ik dat er weer genoeg mensen zijn die in paniek de winkels leeg zullen roven. Wil je weten waarom ik me geen zorgen maak over of ik mijn gezin nog wel goed kan blijven verzorgen in een eventuele nieuwe lockdown (of welke andere calamiteit die 'huisarrest' vereist)? Het zit zo:

Elke keer wanneer er boodschappen gedaan dienen te worden (één keer in de maand, plus één keer in de week) neem ik bijvoorbeeld één pakje paracetamol, een pakje soda of een pak bloem mee naar huis. Niet omdat ik dat op dat moment nodig heb, maar wel om er voor te zorgen dat ik voor nood wat achter de hand heb. Dit kun je ook doen met bijvoorbeeld een blik soep, een pak luiers of doosjes lucifers. Door bij elke boodschap één of twee lang houdbare artikelen mee te nemen die je op dat moment niet nodig hebt, maar in een normale situatie wél altijd gebruikt, bouw je stukje bij beetje een kleine noodvoorraad aan.

Je hebt geen plek om al die boodschappen een plek te geven, zeg je? Geen gangkast ter beschikking of lege kast ergens in de schuur? Dat hoeft ook zeker niet. Je zou bijvoorbeeld op zolder een krat neer kunnen zetten, een doos onder een bed kunnen schuiven of een plank hoog boven in een kast kunnen gebruiken. Het hoeft ook niet veel te zijn wat je als voorraad bij elkaar wilt bewaren, maar zo voor een dag of twee, drie wat proviand en medicatie is misschien helemaal niet zo'n gek idee. Of wel?

WEEKMENU WEEK 45

MAANDAG - aardappelen, sperziebonen, koolvisfilet

DINSDAG - macaroni (zonder vlees)

WOENSDAG - gele (kurkuma) rijst, wortelen, kipfilet

DONDERDAG - bami

VRIJDAG - stamppot boerenkool, rookworst (rund)

ZATERDAG - homemade pizza

ZONDAG - aardappelen, snijbonen, hamburger (rund)